Klik op de kaart voor een grotere versie.

Een korte inleiding over wat wij u kunnen bieden in Sumatra.

Ons uitgangspunt is dat iedere gast weer uniek is. Met de programma’s die wij voor u hebben samengesteld, garanderen we u vele onvergetelijke ervaringen. Wij laten u kennis maken met wilde dieren, waaronder de Orang Oetans, we reizen door prachtige natuurgebieden met een rijke flora en fauna. Daarnaast bezoeken we traditionele dorpen en steden waar u een goede indruk van de rijke Indonesische culturen krijgt.

Green Wood Travel werkt samen met een van de beste reisorganisaties op Sumatra. Deze heeft een jarenlange ervaring met de organisatie van reizen door heel Indonesië en bij uitstek op Sumatra. Wij zullen proberen om u, op iedere dag van uw reis weer iets extra’s mee te geven. Dat doen we omdat wij dit prettig vinden. Natuurlijk ook omdat u gebruik maakt van onze service en ervaring van het organiseren van avontuurlijke reizen.

Wij bieden u complete tours met ‘alles erop en eraan’, maar al te graag spelen wij ook op uw eigen wensen in. Wilt u programmaonderdelen veranderen dan is dat geen enkel probleem. Bepreekt u wensen gewoon met ons, wij staan er open voor!

Vanaf Prapat, de grootste plaats aan het Tobameer, varen bootjes in drie kwartier naar het midden in het meer gelegen Samosireiland. Het eiland, dat qua vorm lijkt op een tafelberg, heeft een oppervlakte van 1055 km2. Het was voor de komst van de Nederlanders geen eiland maar een schiereiland, daar het door een smalle landengte van zo'n 200 meter met het vasteland verbonden was. Sinds de Nederlanders hier een kanaal door hebben gegraven om het mogelijk te maken per boot rond het eiland te varen, is het alleen nog via een brug met het vasteland verbonden. Tegen het graven van dit kanaal is in het begin van deze eeuw nogal wat lokaal verzet geweest, daar men bang was dat zo het contact met de op de vulkaan Pusuk Buhit wonende voorouders verbroken zou worden en het eiland zou zinken als het niet meer met het vasteland zou zijn verbonden. De angst van de lokale bevolking werd weggenomen door de briljante oplossing eerst een brug te bouwen, en pas daarna het kanaal er onderdoor te graven. Zo zou het contact met het vasteland nooit verbroken worden.

Als u met een aantal mensen bent kunt u eventueel een boot huren om een leuke dagtocht over het meer te maken waarbij bijvoorbeeld Simanindo, Ambarita en Tomok bezocht kunnen worden. Reken op ongeveer €  40 voor de hele dag. U kunt een boot via het hotel laten regelen. Op het eiland kan men ook auto's, motoren en fietsen huren. Hoewel er niet veel verkeer op het eiland is, gebeuren er toch veel ongelukken door loslopend vee en het af en toe zeer slechte wegdek.

Tuk-Tuk

Tuk-tuk is een klein schiereiland aan het Samosireiland. Hier ligt de grootste concentratie hotels. De mensen zijn hier erg op het toerisme ingesteld, en kunnen van alles voor je regelen. Toch wordt je hier totaal niet lastig gevallen, en is Tuk-Tuk nog steeds een plaats waar je voor je rust heen kunt gaan. Hier is het vooral 's avonds gezellig wanneer de lokale jeugd, onder begeleiding van gitaarspel, populaire liedjes en originele Batakliederen (ture ture) in de restaurants opvoeren.

In het kleine dorpje Tomok bevindt zich het oude graf van een van de raja's van de Sibutarfamilie, dat op vijf minuten lopen van de oever van het meer ligt. Het dorpje zelf telt verschillende typisch Tobabatak huizen. Langs de weg naar het graf staan kraampjes waar Batakvrouwen allerlei souvenirs verkopen. Batak-'boeken' met het Batakschrift op de boombast, Batakkalenders op stukjes bamboe, geweven stoffen (ulos ulos), bronzen beeldjes en 'oude' messen en zwaarden. Van authentieke handgemaakte spullen is hier geen sprake; het merendeel wordt machinaal vervaardigd. Bij de ingang van het graf staat een oude banyan-boom. De eilandbewoners beweren dat het oudste graf, het stenen graf met een primitieve buste aan het hoofdeinde, meer dan 350 jaar oud is.

Achter de graven staan een stuk of twaalf willekeurig naast elkaar geplaatste door mos overwoekerde beelden. De beelden stellen een hofhouding met muzikanten voor.

Vanuit Tuk-tuk kun je een mooie wandeling van een uur maken naar Ambarita, een typisch Batakdorpje met huizen die versierd zijn met driedimensioneel houtsnijwerk. Zowel in Ambarita als langs de weg er naar toe kom je deze traditionele huizen tegen. De poorten die toegang bieden tot de ommuurde Batakdorpen is volgens voorschrift zo breed dat er een karbouw met lange horens doorheen kan en zo hoog dat een vrouw met een mand op haar hoofd eronderdoor kan. Op de binnenplaats in het oude centrum van Ambarita, waar vroeger recht werd gesproken, staat een 300 jaar oude stenen offerplaats met stenen stoelen en de tombe van Laga Siallagan, een lokale vorst. Wanneer vijanden gevangen waren genomen, werd op deze plaats over hun lot beslist. Meestal was de beslissing negatief en werd deze ten uitvoer gebracht op de nabijgelegen executieplaats. Ongelukkigen werden hier langzaam gevild, vervolgens onthoofd, in stukken gesneden en tesamen met buffelvlees gekookt. Het maal werd weggespoeld met bloed. Op het stenen blok in het midden werden de vijanden onthoofd. Een andere stenen sculptuur wordt de kannibalistische ontbijttafel genoemd. Helaas is de oude Batak-kunst van beeldhouwen in hout en steen onder invloed van het christendom en de islam bijna geheel verdwenen.

Simanindo is een interessant traditioneel Batak Toba dorpje, waarvan het oudste gedeelte nog omgeven wordt door een verdedigingswal. Het grote koningshuis is tegenwoordig een museum. Het aantal buffelhorens aan de buitenzijde laat zien hoeveel generaties vorsten er zijn geweest.

Voor het huis worden in het hoogseizoen dagelijks traditionele dansvoorstellingen in de openlucht gegeven. Aangezien de voorstellingen vrijwel dagelijks plaatsvinden, is het enthousiasme er bij de dansers allang vanaf. Temidden van zo'n honderd fotograferende en filmende toeristen is dit zo ongeveer de meest vreselijke voorstelling die je in Indonesië kunt bijwonen.

Op een kleine 10 minuten varen van Simanindo ligt het kleine Pulau Tao, ook wel het 'Honeymoon Island' genoemd, waar u kunt lunchen en zwemmen.

De weg van Tuk-tuk naar Paguguran is smal en af en toe bijzonder slecht. De route is echter prachtig. U heeft voortdurend uitzicht op het meer. Vergeet echter als u een fiets of brommer hebt gehuurd niet op de kuilen in het wegdek te letten..

Pagururan is goed voor een kopje koffie. Eerder een bezoekje waard zijn de nabijgelegen hotsprings aan de voet van de Gunung Belirang. Je kunt hier lekker badderen. Vanaf de heuvels achter de baden heeft u mooie uitzichten over de omgeving.

Vanaf Prapat verlaat de weg het meer om er in de buurt van het kleine plaatsje Silaen weer terug te komen. Bij Porsea rij je de brug over waar de Asahan het Tobameer uitstroomt. De weg tot Tarutung is gedeeltelijk verbreed en versterkt ten behoeve van de vrachtwagens die af en aan reden tijdens de bouw van de Asahan-waterkrachtcentrale begin jaren tachtig. Deze waterkrachtcentrale, die grotendeels met Japans investeringen tot stand is gekomen, levert ruim 500 megawatt. De rivier de Asahan, gevoed door het Tobameer, mondt in de Straat Malakka uit.

De laatste plaats aan het meer is Balige, waarna de weg naar het zuiden in de richting van Siborongborong verder gaat. In Balige moet indien mogelijk gestopt worden voor een bezoek aan de Batak markthallen. De markt van Balige is gebouwd in de traditionele Tapanuli-stijl.
De christelijke generaal Panjaitan, die bij de coup van 1965 werd vermoord, is in Balige geboren. Zijn gedenkteken staat in het centrum van de stad. Twee kilometer buiten Balige ligt het graf van de laatste Batakvorst, Sisingamanga Raja XII. Deze raja stond aan het hoofd van de opstand tegen het Nederlandse koloniale bewind, die van 1878 tot 1907 duurde.

Tarutung is een stoffig ingeslapen stadje met een bioscoop, die zoals gewoonlijk gespecialiseerd is in actiefilms van B-kwaliteit. Als je hier een lunchstop moet maken is restaurant Kenari (Jl. D.I. Panjaitan 43) een goede keuze als je van de Sumatraanse keuken houdt. Goed en goedkoop Padangrestaurant. Restaurant Sukaria (Jl. Dr. Tobing) is een goed Chinees restaurant. Het wordt druk bezocht door groepen, dus let op de prijzen. Om de hoek zijn eenvoudige lokale restaurants.

De eerste grote plaats na Taruntung is Padangsidempuan, een stad die bekend is om zijn salak, een naar een zure appel smakende vrucht met een harde bruine schil. Padang Sidempuan wordt dan ook wel Kota salak genoemd. De stad heeft bijzonder weinig te bieden, en wordt enkel door veel toeristen gebruik als overnachtingsstop tussen het Tobameer en Bukittinggi.

West-Sumatra wordt ook wel eens Ranah Minang genoemd, het land van de Minangkabau. De provincie telt 3,8 miljoen inwoners, waarvan 95 procent Minangkabauers zijn. De Minangkabau maken 25 procent van de Sumatraanse bevolking uit. Ze wonen ook buiten West-Sumatra, in Zuid-Tapanuli (Noord- Sumatra), rond de bovenloop van de Kampar Kiri en de Kampar Kanan (Riau) en langs de Btanag Hari-rivier (Jambi). De vier traditionele Minangkabaustammen zijn de Melayu, Tanjung, Jambak en de Chaniago. Minangkabauers staan bekend als uitstekende boeren en handwerkslieden. Daarnaast hebben ze tevens een belangrijk aandeel in de handel.

Goa Ngalau Kamang
Op ongeveer 15 kilometer vanaf Bukittinggi ligt de Goa Ngalau Kamang. In deze 15 kilometer lange druipsteengrot zou Imam bonjol zich met zijn volgelingen voor de Nederlanders hebben schuilgehouden tijdens de Padri-oorlog in de eerste helft van de 19de eeuw.

Pandai Sikat
In Pandai Sikat wonen een aantal houtsnijders. Verder worden er in dit dorp ook traditionele stoffen geweefd. Op zaterdag en dinsdag worden hier af en toe stierengevechten gehouden. Vanaf het dorp kan je de Singgalang (2877 m) en de Merapi (2891 m) beklimmen.

Payakumbuh
Zondag is marktdag in Payakumbuh. Bij de brug over de Batang Agamrivier hebben de Nederlanders tijdens de onafhankelijkheidsoorlog een groot aantal mannelijke inwoners van Payakumbuh geëxecuteerd. De brug heet de Ratapan Ibu, ofwel de treurende moeders.

Batang Tabik
Dit door een bron gevoede zwembad ligt vier kilometer vanaf Payakumbuh. Het restaurant bij het zwembad serveert gerechten uit de Padangkeuken.

De Harau kloof
De indrukwekkende Harau kloof ligt vijftien kilometer ten noordoosten van Payakumbuh. In het gebied leven tapirs, wilde geiten en tijgers. Er zijn een aantal zeer hoge watervallen, die vooral in het regenseizoen bijzonder spectaculair zijn. Ook als je het karbouwengat al gezien hebt is deze kloof een absolute aanrader !

Batusangkar
De kleine plaats Batusangkar, 41 kilometer vanaf Bukittinggi, wordt beschouwd als het centrum van de Minangkabaucultuur. In het plaatsje staan een aantal mooie rumah adats, waaronder en traditionele vergaderruimte. Balimbing, tien kilometer ten oosten van Batusangkar, heeft een aantal fraaie oude huizen uit de 16de eeuw.

Pagaruyung
In Pagaruyung, vijf kilometer vanaf Batusangkar, staat een magnifieke replica van het koningshuis van het veertiende eeuwse Hindurijk Adityawarman.

Kota Gadang
Het kleine dorp Kota Gadang is beroemd vanwege zijn handgeborduurde sjaals en goud- en zilversmeedkunst. Opvallend is ook dat twee oud premiers van het land; Haji Agus Salim en Mohamed Nasir, hier geboren zijn. Je kunt in een half uur van Bukittinggi naar Kota Gadang wandelen en, of teruglopen, of met een minibusje via een omweg terugkeren naar Bukittinggi.

Het Karbouwengat
De Ngarai Sianok is een vier kilometer lang ravijn met steile rotswanden vlak buiten Bukittinggi. Dit ravijn, ons beter bekend als het karbouwengat, wordt ook wel eens de Grand Canyon van Indonesië genoemd. Vanaf het uitzichtpunt (Panorama Baru I) aan de zuidkant van de stad voert het pad naar Kota Gadang de kloof in. Je kunt op de bodem van de kloof heerlijk wandelen, waarbij je af en toe door riviertjes heen moet waden. Je kunt ook in twee à drie uur vanaf Panorama Baru II, dat op 10 minuten rijden buiten de stad ligt, naar Panorama Baru I lopen. Hierbij moet zo'n 20 maal de rivier doorkruist worden. Eerst daal je steil af naar een bamboebrug in de kloof. Je gaat dan niet de brug over, maar linksaf de rivier door.

Wandeling naar het Maninjaumeer
Het is ook mogelijk om vanaf Panorama Baru II in ruim zes uur via Matur en Puncak Lawang naar het Maninjaumeer te wandelen. Hiervoor moet je de bamboebrug beneden in de kloof bij Panorama Baru II oversteken. Vanaf Puncak Lawang daal je in anderhalf uur steil af door het regenwoud en koffietuinen naar het Maninjaumeer. Halverwege die afdaling kun je wat drinken in het junglelosmen van pak Anas. Een lange, maar schitterende tocht ! Neem een gids mee.

Sungai Penuh ligt in de provincie Jambi. Door de hoge ligging is het plaatsje een aangenaam en koel verblijfsoord. Het ligt in een vallei waar naast rijstvelden ook thee-, koffie-, kaneel, en tabaksplantages liggen. Vanaf Sungai Penuh lopen voetpaden in alle richtingen. Naar de Gunung Tujuh met zijn prachtige kratermeer, naar het hooggelegen moerasland rond het Bentu meer en naar het ongerepte regenwoud, het laatste in zijn soort van Zuid-Sumatra, rond gunung Seblat.

Sungai Tetung
In dusun Sungai Tetung, een dorp ten noordoosten van Sungai Penuh, worden manden en gebruiksvoorwerpen van rotan vervaardigd. Probeer hier ook buffelkaas te bemachtigen, een streekspecialititeit.

Sumurup
Bij Sumurup, 11 km van Sungai Penuh, ligt een heetwaterbon.

Van Sungai Penuh naar het Nationale Park Kerinci - Seblat
De streek die je tussen Sungai Penuh en het Nationale park passeert leeft hoofdzakelijk van de thee en de kaneel

Theeplantage Kayu Aro
In Karu Ayo bevindt zich een van de grootste theeplantages van Indonesië. Het is mogelijk een rondleiding te krijgen in de fabriek.

Kersik Tua
Vanaf Gresik Tua, ook wel eens Kersik Tuo genoemd, beklim je de Kerinci. Het dorp telt een aantal eenvoudige homestays zoals Paiman.

Restaurants
Rumah Makan Dendeng Batokok asli is een prima restaurant. Probeer de Dendeng Batokok, de streekspecialiteit. Dit zijn heerlijk malse stukjes vlees van de grill. Rumah Makan Dendeng Batokok istimewa serveert dezelfde gerechten als zijn buurman, maar is iets minder lekker.

Het eerste deel van deze rit is prachtig, als je de Kerinci-vallei uitstijgt en door het dicht beboste Bukit Barisangebergte rijdt. Steeds verder dalend kom je in het laagland rond Bangko. Een groot deel van de dag rij je door tropisch regenwoud, maar toch is er vooral tussen Bangko en Lubuklinggau al veel gekapt, en heeft het oerwoud plaatsgemaakt voor oliepalmplantages.
Naast Lampung en Riau heeft vooral ook in de provincie Jambi het tropisch regenwoud te kampen met een onverantwoordelijke exploitatie. Dagelijks komen er schoeners, afgeladen met hout uit Jambi, aan in de Sunda Kelapa, de haven van Jakarta.

Dit kristalheldere meer ligt in de westelijke hooglanden van Zuid-Sumatra. Het is het oude kratermeer van de nog altijd actieve Gunung Seminung. Het meer meet 16 bij 9 km en is maar liefst 300 meter diep. Het meer krijgt buiten de lokale bevolking nauwelijks toeristen op bezoek, en je hebt buiten de weekends ook in het hoogseizoen hier het rijk voor jezelf.

De Subik waterval
Vanaf Wisma Pusri kun je een aardige wandeling van een kwartier maken naar de Subikwaterval aan de rand van het meer. De makkelijke wandeling voert door sawa's en koffietuinen.

Boottocht over het meer
Je kunt ook een boottocht over het kratermeer naar hotsprings aan de voet van de Gunung Seminung maken. Je ziet geen bron, maar het water is wel aangenaam warm om in te mandiën. Met deze boottocht ben je ongeveer drie uur bezig. Het charteren van een bootje via het hotel kost ongeveer €  5 per uur. Vanaf Wisma Pusri is het een klein half uur varen naar de bron. Wanneer je vanaf de airpanas (heetwaterbron) vertrekt en naar links vaart, kom je een kwartiertje later bij Pulau Marisa, een klein eilandje, aan. Is niet echt bijzonder, je hebt het in 5 minuten rondgewandeld. Er is een warung waar wat thee en kokosnoten verkocht worden. Vanaf het eilandje is het 20 minuten varen naar Wisma Pusri.

Beklimming van de Gunung Seminung (1340 m)
Dit is een mooie, maar tegelijk zeer zware tocht, die alleen geschikt is voor goede lopers met een meer dan gemiddelde conditie. Je doet er ongeveer vier uur over om de 1340 m hoge top van de nog altijd actieve vulkaan te bereiken. Langs het pad wordt je opgewacht door grote aantallen bloedzuigers. Het eerste deel van de wandeling gaat ongeveer twee uur door plantages. Daarna gaat het twee uur steil omhoog door een mistig regenwoud. Vanaf de top loop je in drie uur terug over hetzelfde pad. Hou er rekening mee dat hier vaak regent, en dat de afdaling dan heel glad is. Na afloop kun je badderen in hotsprings of zwemmen in het kratermeer.