|
 HET KERSTDINER VAN CO VAN KESSEL
– ONZE FIETS KONING
Miss Noi had ik een paar dagen geleden ontmoet
op het voetveer niet ver vanaf de Santa Cruz
kerk. Ze blijkt
Rooms Katholiek te zijn. Ze behoort tot een
minderheid van rond de een procent van dit
overwegend Boeddhistische Koninkrijk.
Rond Kerstmis voel ik ook de Roomse Kriebel en Miss Noi lijkt het ook wel wat
om met die fietsende witneus
het Kerstdiner door te brengen.
Gisteravond was het dan zover. Acht uur
zullen we elkaar zien.
Iets verderop, vlakbij mijn appartement in een locale seafood restaurant. Pal tegenover zijstraat 46 van mijn Onnut Boulevard.
Kan niet missen. De
Honda Dream brommer weet de weg. Parkeert zich gebroederlijk
achter de enige auto, een Honda Civic. Het is rustig in het restaurant. Miss Noi is
er nog niet.
Slechts twee personen zitten licht verscholen achter in de zaak.
Hij met zijn rug naar me toe, zal van mijn
leeftijd zijn.
Zij heeft de leeftijd van zijn dochter, maar
dat is ze op zeker niet.
Een vertrouwd
beeld: de oudere rijke Chinees met zijn veel jongere vriendin. In
een eettent aan de dis.
Aan haar gezicht te zien komt ze uit Chiang Rai.
De sfeer is kalmpjes en relaxt. Ze keuvelen.
Zij schenkt af en toe wat bij uit een Johnny Walker fles.
Het is half negen. Miss Noi is er nog steeds niet.
Altijd leesvoer bij me. Dat is nu de Vrij Nederland.
Toch maar vast bestellen. Ik heb trek. Het
was ook vandaag flink fietsen met zo’n klein groepje, een
enerverende tocht.
Miss Noi getabernakeld in de file?
Een sjieke
blauwzwarte Mercedes 600 SEL zoeft zachtjes voorbij.
Mindert wat vaart, houdt in en rijdt langzaam terug. Parkeert behendig achter mijn Honda Dream.
Een keurig
geklede dame rond de vijftig stapt uit.
Waarom heeft ze een paraplu in haar handen?
Het regent niet en de zon is al uren onder.
De plu en de dame lopen met vaste tred richting die twee achterin.
De keurig geklede dame zal toch niet......??!
De smalle ogen van de Chiangraise puilen
bol.
Haar snoezige neus wisselt van wit in de kleur rood.
Met een enorme zwaai gaat de paraplu omhoog
en de keurig geklede dame mikt op het hoofd
van de Chinees.
De Chiangraise priemt plotsklaps een
knalroodgelakte vinger pal naar voren.
Slaakt een korte
gil.
Haar disgenoot draait zijn hoofd naar
achteren.
De plu scheert rakelings langs zijn hoofd.
Schampt de nog knap gevulde whisky fles.
De Walker schommelt wat heen en weer, aarzelt, valt toch om, rolt tussen de garnalen en kreeft door en spat in scherven op de vloer uiteen.
Naar de auto, snerpt de stem van de keurig geklede dame.
De Chinees onthutst, verschrikt, staat op en schuifelt naar de SEL 600.
De chauffeur stapt uit, salueert en houdt de deur voor hem open.
Blijkbaar ontwaart de keurig geklede dame mij nu pas. Licht beduusd stapt ze op me af.
Sir, excuseer me, ik had U niet gezien. Ik schaam me een beetje voor mijn
gedrag en helemaal natuurlijk voor
mijn husband, of course. Goh, wat spreekt ze
mooi accentloos Engels. Kon ik dat maar.
Ik ben wel wat gewend hoor, stel ik haar gerust.
Ze werpt nog een blik in de richting van
haar echtgenoot.
Vertoeft nu achter de donkerte van de Benz ramen.
De Chiangraise staat inmiddels bij de kassa.
Ik betaal!, klinkt het andermaal door
de stilte.
De Chiengraise met opgeheven hoofd, gunt niemand een blikwaardig, zweeft
naar de Civic.
Met piepende
banden
scheurend ze weg.
De keurig geklede dame schrijdt naar de wat pips
uitziende kassiere.
Voldoet de rekening.
Het opgeklaarde
gezicht verraadt een dikke tip.
De
sjieke Mercedes zoeft weg.
Ben blij, dat ik hier zit en niet in die auto.
Maar waar blijft Miss Noi nu?
Ik verdiep me verder in het omslagartikel van de Vrij Nederland van 13 december.
De laatste mosselen in kerrie smaken als de
eerste.
De kreeft komt niet op.
Ook het restant garnalen is het debet van Miss Noi.
Neen, ik behoef geen bier meer.
Twee zijn vanavond wel zat.
En de rekening svp, het was me het Kerstavondje wel.
De kassiere legt de rekening op tafel.
Een biljet
van 100, een van 50 en een muntstuk van 10 Baht erbovenop.
160 Baht?
Wat heb ik nu aan mijn fiets hangen??
Uw wisselgeld.
Wisselgeld?? Er moet nog betaald worden, hoor!
Kunt u zich die Benzdame nog herinneren?
Die keurig geklede dame bevindt zich nog wel in mijn gedachten, ja.
Zij heeft ook voor u betaald, schatte dat u 4 Heineken
zou drinken, dat werden er 2.
Oh, vandaar.
Ik laat het geld liggen voor het personeel.
De Honda Dream
voert me Noi-loos de Kerst donkerte in.
|
|
Green Wood Travel Co.,Ltd. ( Hoofdkantoor
PER 01 oktober 2002 )
PRINCE PALACE HOTEL, 14th
FLOOR
488/ 800 Bo Bae Tower, Damrongrak Road,
Klong Mahanak, Pomprab, Bangkok 10100
Open : 6 dagen per week,
09.00 - 17.30 uur (ZONDAG GESLOTEN)
Contact
personen:
Ernst-Otto Smit, Hayo Massop en Jack van Lieshout
Tel : 00 66 (0)2 628 4382 & 628 4383
& 628 4384
Fax : 00 66 (0)2 628
4385
Mobiel :
00 66 (0)1 811
4966
Email : info@greenwoodtravel.nl
Web site : www.greenwoodtravel.co.th & www.greenwoodtravel.nl
|
